07. 10. 2011.

Okrugli sto 07.10.2011.

Na današnjem okruglom stolu razgovaralo se o predstavi  Knjiga lutanja, autorskom i koreografskom projektu Dalije Aćin i u produkciji Malog pozorišta Duško Radović iz Beograda. O predstavi su govorli glumci, a i publika je uzela učešće u diskusiji. Moderatori današnjeg okruglog stola bili su Dinko Kreho i Asja Krsmanović. Druga predstava o kojoj je vođena diskusija, Šta se desilo kada je Nora napustila muža, u režiji Michala Dočekala i produkciji Narodnog pozorišta iz Praga. Nažalost, akteri ove predstave su u potpunosti izostali sa današnje rasprave, pa su o predstavi i samom izvornom tekstu, više u narativnoj formi govorili moderatori, sa pokojom asistencijom iz publike.Konstruktivna rasprava je iz već pomenutih razloga, izostala.

 Knjiga lutanja je predstava za djecu i ovogodišnji MESS, po prvi put uključuje i predstave iz programa Children MESS u okrugle stolove i na svojevrstan način ih iz nekog pozadinskog plana afirmiše i stavlja akcenat na njihovu podjednaku važnost.

U diskusiji o pomenutoj predstavi, glumci su dali osvrt na sam rad sa koreografkinjom Dalijom Aćin, kao i interakciju sa najmlađom publikom. Kritički osvrt na predstavu od strane moderatora , a i publike je izostao, već je težište u kratkotrajnoj diskusiji stavljeno na isključivo na kvalitete samog komada, edukativne, scenske i interaktivne.

Neobična scenska postavka u kojoj se komad odigrava, odnosno šator, u kombinaciji sa scenografijom koja je crtana na grafoskopu, po riječima glumaca,jedna je od ključnih karakteristika predstave. Ovim scenskim rješenjem stvoren je takozvani ambijetalni teatar, gdje sam prostor nosi specifičnu meditativnu energiju, unaprijed djelujući smiriujuće i opuštajuće na publiku.

Druga bitna odlika predstave je interakcija sa publikom, odnosno činjenica da se baš u toj interakciji sa djecom kao najiskrenijom publikom gradi i mijenja sam oblik predstave koja na taj način dobija svoj konačan oblik. Kroz takav način pristupa uspjeva se održati pažnja djece, što je ključni momenat kada se radi o predstavama za

najmlađe. Zaključak glumaca, a i po komentarima publike, ovaj komad je u potpunosti uspio ostvariti taj cilj. Po riječima Seada Đulića, jako je važno što imamo jednu ovakvu predstavu u selekciji ovogodišnjeg festivala, jer kada uzmemo generalnu sliku pozorišta, predstave se ne dijele na one za velike i one za male, već na dobar i loš teatar.

Kroz razgovor, istaknuta je i važnost edukativnog karaktera same predstave, kao i generalna tendencija Malog pozorišta Duško Radović ka afirmaciji uloge pozorišta u toj edukaciji, kao i produkciji pomalo zapostavljenih predstava za mlade, odnosno onog segmenta pozorišta koji je između komada za odrasle i komada za najmlađe. U društvenom  kontekstu jako je važno da postoje pozorišta koja njeguju ovu zapostavljenu kategoriju, što je po mišljenju glumca Damjana Kecojevića rezlutat loše vođene pozorišne i produkcijske politike.

Dobro je što MESS, kao najveći regionalni teatarski festival, ima sluha za afirmciju ovakvih projekata kroz uvrštavanje u program, a i kroz same diskusije na okruglim stolovima, podstičući govor o pomentujoj problematici uloge pozorišta kao medija u edukaciji mladih.

Danilo Jovanović