Predstava Balon od kamena-moja sjećanja praizvedba je djelimično autobiografskog teksta Radmile Smiljanić, koji je režirao beogradski režiser Filip Grinvald. Naziv predstave objašnjava Radmila Smiljanić:

Sjećanja koja nas prate i pritišću, dok ih ne razrešimo, imaju težinu kamena. A kada sve dođe na svoje, pukne kao balon od sapunice.

Dramska priča govori o vremenu socijalizma u jednom krajiškom selu; kroz retrospektivni tok naracije djevojčice Slobodanke-Bobane moguće je pratiti njeno djetinjstvo u kojem je, kao dijete razvedenih roditelja, najviše vremena provodila u igri s djecom i praveći društvo baki i djedu, kao i zatvorenost male sredine u kojoj je odrasla, u vremenskom periodu od sredine osamdesetih, pa sve do početka ratnih dešavanja na ovim prostorima. Predstava tematizira ideale prošlog sistema, kult Tita, te svu realnost životnih situacija sa kojima se gledaoci mogu poistovjetiti.

Scene su u komadu promišljeno i vješto konstruisane po principima fragmentarne dramaturgije, dijalozi majstorski vođeni, nabijeni sukobom. Ono što drami daje jak pečat jeste specifičan jezik kojim govore likovi ove drame – redom posebni i autohtoni.

Ljubiša Savanović