Predstava

Tekst predstave Kandid ili Optimizam predstavlja rediteljsku adaptaciju istoimenog Voltaireovog romana. Ona je nastala na osnovu dramatizacije Jana Čiviša, Alene Vostre i Jaroslava Vostrija, koju je s češkog prevela Tihana Hamović. Adaptacija sadrži dijelove iz Voltaireovog romana te iz njegovog Filozofskog rječnika.

U vreme kada su nam naturali iluziju kao opšte stanje zemlje, pozorište je imalo zadatak da rasturi taj lažni balon i da pokaže kakva je stvarnost. Danas je iluzija ukinuta. I ne samo iluzija nego i sistem vrednosti. Bez sistema vrednosti sve nam u životu izgleda crno ili sivo. Kandid pokušava da nađe svetlu tačku. Tu potragu za svetlom tačkom možemo nazvati iluzijom. Potraga za svetlom tačkom u žitvotu, makar da se ona zvala i iluzija, izuzetno je važna. Bez toga ne postojimo. Ona je kao duša. Iluzija je duša, a ostalo je telo. Možemo da smislimo i drugu reč. To može biti nada, emocija, mašta, sanjanje... Sve same zaboravljene kategorije. Ukinuli smo kategoriju mašte jer ona u ovom pragmatičnom svetu nema upotrebnu vrednost. Koliko košta mašta? Ne znamo. I zato ona nema vrednost. Moja tiha revolucija je pokušaj da se ljudi vrate na teren emotivnosti koju će prepoznati u mojoj predstavi i potražiti je u sopstvenom životu. (Aleksandar Popovski, režiser)

Reditelj

Aleksandar Popovski rođen je u Skoplju (Makedonija) 1969. godine. Diplomirao je na Univerzitetu „Ćirilo i Metodije“ u Skoplju na Odsjeku za film i dramu. Studirao je kod najboljih i svjetski priznatih režisera poput Stole Popova i Slobodana Unkovskog. Predstave: Marius Ivaškevičius, Zatvoreni grad (Teatro Stabile Sloveno, Trst); Shakespeare, San ljetne noći (Gradsko kazalište „Gavella”, Zagreb); Metamorphoses, adaptacija i dramatizacija Ovidijevog dela (KUG, Graz); Slavko Grum, Događaji u mjestu Goga (SNG Celje); Elen Peg, Novi prijatelji (Nacionalni teatar sjeverne Grčke, Solun); Ana Lasić, Antiridi (SNG Ljubljana); Moliere, Don Žuan (Dramski teatar Skoplje i Ohridski ljetni festival); Biljana Srbljanović, Alisa u zemlji čuda (Atelje 212); A. P. Čehov, Tri sestre (Narodni teatar Bitola); Shakespeare Bura (Turska drama Teatra manjina u Skoplju); Martin Mekdona, Jastučko (SNG Celje); A. P. Čehov, Višnjik (NP Beograd); Georg Bihner, Dantonova smrt (Teatro stabile di innovazione del FVG – Udine);  Drakula, po motivima romana Brama Stokera, adaptacija i dramatizacija Aleksandar Popovski i Dejan Dukovski (SNG Maribor); Don Kihot, po motivima Servantesovog romana, adaptacija i dramatizacija T.Kosi / J. Vencelj / A. Popovski (SNG Maribor); Dejan Dukovski, Balkan nije mrtav (Dramski teatar, Skoplje); Dejan Dukovski, Bure baruta (Satirično kazalište „Kerempuh“); A. M. Koltes, Roberto Cuko (Atelje 212), Goran Stefanovski, Divlje meso (Dramski teatar, Skoplje). Njegove predstave su bile prikazane u Makedonji, Danskoj, Srbiji, Sloveniji, Hrvatskoj, Austriji, Engleskoj, Italiji, Švedskoj i Grčkoj...

Teatar

Jugoslovensko dramsko pozorište osnovano je 1947. godine kao reprezentativno pozorište nove Jugoslavije. Mnogi najznačajniji glumci drugih kulturnih centara, iz Zagreba, Novog Sada, Sarajeva, Splita, Ljubljane i drugih gradova, pozvani su da učestvuju u stvaranju pozorišta koje će biti za Jugoslaviju ono što je MHAT za Rusiju. Poznati reditelj Bojan Stupica, koji je zadavao velike muke cenzuri i policiji u Kraljevini Jugoslaviji, postavljen je na čelo kuće kao umjetnički rukovodilac. On i kritičar Eli Finci postavili su temelje repertoarske orijentacije JDP-a kao pozorišta visokog literarnog nivoa. To će ostati kao osnovna orijentacija JDP-a do današnjeg dana, s tim da je, pored literarnog, element scenskog dobio ravnopravno mjesto. Duh, značaj i prestiž Jugoslovenskog dramskog pozorišta, poznati starijima, ali i na drugačiji način bliski publici koja je svoj ukus u teatru formirala od sredine osamdesetih naovamo, u vrijeme kada je Jovan Ćirilov u svojih četrnaest upravničkih sezona ustoličio JDP kao reprezentativno pozorište savremenog scenskog izraza u okvirima širim od bivše države, nisu ugasnuli ni pod pritiskom Historije i njenog surovog rada, niti pod čizmama komesara duha. Sedamnaestog oktobra 1997. gorjelo je Jugoslovensko dramsko pozorište. Pozorište je podignuto na sretnim i vitalnim temeljima.