Kekec

Kekec nastavlja tradiciju predstava za djecu Slovenskoga mladinskog gledališča (Slovensko pozorište mladih), i to Alise u zemlji čuda, Pipi Duge Čarape, Petra Pana te Snjeguljice i sedam patuljaka, ovaj put s naglaskom na slovenskoj klasičnoj književnosti za djecu, i s posebnim fokusom na strategiji kojom se u predstavi za dječju publiku povezuje vještina i magija pokreta i riječi. Zato je izbor režisera i koreografa Branka Potočana, koji s glumačkim ansamblom SMG-a ulazi u dijalog s Vandotom, učinio predstavu nesumnjivo inovativnim komadom u Sloveniji: u pitanju je pokretno-pozorišno djelo za dječju publiku koja se u odgojnom procesu nema prilike sresti s elementima suvremenog plesa i fizičkog teatra.

Radi se o kratkoj, dinamičnoj i razigranoj postavi poznatih čobančićevih priča u kojima se troje gradske (ili seoske) djece igraju Kekeca. […] Uprizorenje izuzetno ekonomično i domišljato upotrebljava rekvizite (daske, štapove i užad), vješto ih vezuje u pokretno-scenske kadrove (služe kao stijene, planine, vrata, stolovi, plesna oprema, oruđe i »oružje«) u kojima prostori i vidici slijede jedan za drugim brzinom i spretnošću na pravi filmski način. Ovo posljednje postavi omogućava precizna, a istovremeno prilično komotna dramaturška slagalica koja se pomoću pokretnih rješenja slaže u rječitu i zabavnu pripovijest […].

(Rok Vevar, Deloskop)

Režiser

Branko Potočan, koreograf i plesač, rođen je u 1963. u Trbovlju (Slovenija). U osnovnoj školi je naučio ballroom i tradicionalne plesove. U osamdesetim godinama, osnovao je vlastitu Gumiflex breakdance skupinu. Prije nego je započeo svoju profesionalnu karijeru plesa, radio je kao rudar u ugljenokopu u Hrastniku, a kasnije i studirao na Fakultetu sporta.

Pridružio se trupi Plesni Teater Ljubljana 1986, a 1990. postao član belgijske grupe  Ultima Vez, predvođene Wimom Vandekeybusom. U sljedeće dvije i pol godine, plesao je s njima. Osnovao je još jednu skupinu 1994. godine: Fourklor. Sa svojim plesačima je već postavio deset komada, te imao brojne nastupe i gostovanja u zemlji i inozemstvu. Grupa je dobila i nagradu na alternativnom novom teatarskom festivalu INFANT 97, kao i na internacionalnom pozorišnom  festivalu MESS-98 u Sarajevu. Potočan je 1996. godine dobio državnu nagradu u području umjetničkog stvaralaštva, Zlata ptica, za izvođenje I Dream a Memory, but I Remember Dreaming ( Sanjam sjećanje, ali se sjećam snova).

Branko je aktivan koreograf i savjetnik koreografa u različitim pozorišnim produkcijama. Već nekoliko godina surađuje sa MGL pozorištem, gdje je radio koreografiju za mnoge uspješne pozorišne predstave, a sada radi na svom vlastitom projektu kao režiser. Dobio je nagradu Zlatni štapić 2005. za režiju komada dječijeg pokreta Kekec. Godine 2003. počeo je surađivati s Narodnim pozorištem u Sarajevu kao koreograf.

 Teatar

Slovensko mladinsko gledališče (Slovensko pozorište mladih) osnovano je 1955. godine kao prvi profesionalni teatar za djecu i omladinu u Sloveniji. Osamdesetih godina pozorište je iniciralo jedinstveno interdisciplinarno istraživanje o sceni, a postavljeni su komadi (Misa u A-molu, Klasni neprijatelj, Romeo i Julija, Perzijanci, Ana itd.) bili visoko cijenjeni zbog svog političkog angažmana, kao i inovativnog pristupa pitanju mis-en-scene. Zadnjih dvadeset godina Slovensko mladinsko gledališče nastavilo je suradnju sa režiserima čiji su dijalozi, izrazito dramatični tekstovi i lični poetski credo bili inventivni i avangardni (neki od njih su Vito Taufer, Matjaž Pograjc, Dragan Zivadinov, Eduard Miller, Diego de Brea itd). Pozorište je proslavilo pedesetogodišnjicu postojanja 2007. godine objavljivanjem ilustrirane knjige historije pozorišta. SMG redovno gostuje na internacionalnim festivalima u Hamburgu, Beogradu, Londonu, Moskvi, Madridu, ali je također domaćin raznolikih komada iz drugih zemalja. SMG nastoji razviti nove kodove teatarske prakse, nove vizuelne paradigme, kao i nove perspektive klasičnog, modernog i postmodernog.