Predstava

»Da li ćemo ikada opet biti sretni?«, pitao se njemački narod na kraju Drugog svetskog rata. Veliki dio srpske populacije suočava se sa istim pitanjem na početku novog milenijuma. Nijemci su taj momenat zvali »nulti sat« kako bi simbolično označili svoju želju za novim početkom. Pokazalo se da je to bila iluzija jer je bijeg od istorije nemoguć; ostaje samo mukotrpan proces suočavanja.

Wil You Ever Be Happy Again? je strukturiran pomoću niza performativnih situacija zasnovanih na, pored ostalog, dječjim igrama, časovima iz osnovne škole i sportskim takmičenjima. Lična i kolektivna sjećanja izvođača ocrtavaju narativne arhetipove poput relacija "dobro protiv zla" ili "žrtva protiv kriminalca", ali i reflektuju situacije u kojima te razlike mogu lako da se preokrenu. Njemački izvođač koristi se uspomenama njegove porodice iz perioda poslije Drugog svjetskog rata i tokom hladnog rata. Srpska izvođačica vraća se u sopstveno djetinjstvo tokom 1980-ih, sjeća se etničkih sukoba i raspada bivše Jugoslavije u 1990-im, sve do skorašnjeg iskustva sticanja holandskog državljanstva. Pružajući kontrapunkt jedno drugom i uzajamno odražavajući svoje različite kulturne i istorijske pozadine, oni pokušavaju da pristupe problemu samo-reprezentacije, načinu na koji posmatramo druge, i potrebi da pronađemo sebe u očima drugoga.

Will You Ever Be Happy Again? balansira između dokumentarnog materijala i pozorišne interpretacije. Od neposrednog obraćanja do aluzije i citata i, uz oslanjanje na posrednu upotrebu istorijskih slika i poetskih izraza, predstava se kreće u rasponu od istraživanja do ritualne igre, stvarajući imaginarna poređenja između dvije zemlje, ponavljajući Istoriju, kao što Istorija naizgled uvijek ponavlja samu sebe.

Predstava Will You Ever Be Happy Again?  je dio projekta ZAJEDNICA SEĆANJA koji se realizuje u Centru za kulturnu dekontaminaciju.

Rediteljka

Sanja Mitrović rođena je u Zrenjaninu. Od 2001. godine živi i radi u Amsterdamu. Diplomirala je japanski jezik i književnost 2004. godine na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu i pozorište pokreta 2005. na Akademiji za pozorišne umetnosti u Amsterdamu sa predstavom Danu. Kao članica pozorišne i plesne kompanije Montažstroj (iz Hrvatske) i njihovog holandskog partnera, trupe Performingunit, učestvovala je u produkcijama Istina ili smeš (2000), Užasna riba  (2001) i Tko je? Vojcek (2002), koje su gostovale na festivalima širom Evrope. Njena saradnja sa rediteljem Borutom Šeparovićem dostigla je vrhunac solo predstavom Encikopedija mrtvih (2004). Mitrovićeva je bila izvođačica u produkcijama Nikole Bojtler Ulazak duha  (2006) i Oliviera Provilia Proleće (2008), posebno dizajniranoj za Van Gogov muzej u Amsterdamu. Skorije predstave koje potpisuje kao rediteljka Stid (2006) i Jednom pročitane knjige prave dobar štit od metaka (2007), realizovane su u produkciji pozorišta Gasthuis iz Amsterdama.

Teatar/produkcija

Centar za kulturnu dekontaminaciju osnovan je 1994. godine sa ciljem da se i povede civilna borba protiv režima Slobodana Miloševića i od tada je Centar organizovao više od 2.000 programa - predstava, izložbi, protesta, javnih diskusija, serija predavanja i akcija. Putem kulturnog i društvenog angažmana, Centar radi protiv nacionalizma, ksenofobije, netolerancije, mržnje i straha. U okviru kompleksa kuće porodice Veljković skladište i prateći objekti su propadali do 1995. godine kada je Centar za kulturnu dekontaminaciju počeo rekonstrukciju prostora, gdje je i danas smješten.

Het Veem teatar od osamdesetih godina razvio se u radionicu, produkciju, i laboratorij za istraživanje savremene teatarske mimike, i, kao takav, jedini je teatar u Holandiji fokusiran upravo na mimiku i njene mogućnosti. Njegovi osnivači su: Igor Dobričić, Chris Leuenberger, Diego Gil, Jenny Beyer, Karina Holla, Katrina Brown i Olivier Provily. Ovaj teatar producira oko 120 komada godišnje.